Γιάννης Μελάς: Διαμορφώνουμε ένα νέο προστατευτικό πλαίσιο για τους εργαζόμενους

Η ομιλία μου στο νομοσχέδιο του Υπουργείου Εργασίας & Κοινωνικών Ασφασλίσεων, για το νέο πλαίσιο προστασία της Εργασίας.

Διαβάστε αναλυτικά:

Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Η συζήτηση ενός νομοσχεδίου που αφορά τα εργασιακά ζητήματα αποτελεί πάντα μια συζήτηση με πάρα πολλές διαφωνίες και πολλές αντιπαραθέσεις. Ο λόγος που συμβαίνει αυτό είναι γιατί τα εργατικά ζητήματα κατά το παρελθόν αποτελούσαν βασικό σημείο τριβής και ιδεολογικής αντιπαράθεσης μεταξύ των κομμάτων. Υποτίθεται ότι η Αριστερά αγωνιζόταν για τον εργαζόμενο, ενώ οι «κακοί» δεξιοί εξυπηρετούσαν τον εργοδότη. Πολλοί μάλιστα στον χώρο της Αριστεράς έκαναν καριέρα στον συνδικαλισμό και την πολιτική καλλιεργώντας αυτόν τον διχασμό και προσπαθούν μάλιστα να τον σπείρουν δυστυχώς ακόμα και σήμερα, ευτυχώς όμως χωρίς επιτυχία.

Η Αντιπολίτευση μάς κατηγορεί ότι καταργούμε το οκτάωρο, μας κατηγορεί ότι θεσμοθετούμε τις απλήρωτες υπερωρίες, μας κατηγορεί ότι έχουμε κηρύξει τον πόλεμο στον κόσμο της εργασίας, όπως ανέφερε κι ο Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Ανταποκρίνονται όμως αυτοί οι ισχυρισμοί στην πραγματικότητα; Φυσικά και όχι. Μπορεί εξάλλου αυτό να το διαπιστώσει κάποιος απλά με το να διαβάσει το τι γράφει αυτό το νομοσχέδιο. Ούτε το οκτάωρο καταργούμε, ούτε θεσμοθετούμε τις απλήρωτες υπερωρίες, ούτε έχουμε κηρύξει κάποιον πόλεμο στον κόσμο της εργασίας. Αντιθέτως, διαμορφώνουμε ένα νομοσχέδιο, ένα προστατευτικό πλαίσιο για τους εργαζόμενους, ένα θεσμικό πλαίσιο φιλικό για την προσέλκυση νέων επενδύσεων.

Βασικό σημείο κριτικής που δεχόμαστε για το νομοσχέδιο είναι η διευθέτηση του χρόνου εργασίας. Η διευθέτηση του χρόνου εργασίας δεν καταργεί το οκτάωρο ούτε υποκαθιστά τις υπερωρίες. Είναι μια εναλλακτική επιλογή για τον εργαζόμενο, η οποία στην Ελλάδα μάλιστα ισχύει από το 1990. Με την τροποποίηση που έρχεται ο εργαζόμενος μόνο με τη δική του θέληση και πρωτοβουλία θα μπορεί να προτείνει και να ρυθμίζει τον χρόνο εργασίας του.

Ας δούμε λίγο τι ισχύει σήμερα. Η διευθέτηση λοιπόν σήμερα του χρόνου εργασίας καθορίζεται είτε με επιχειρησιακές συλλογικές συμβάσεις, είτε με συμφωνία του εργοδότη με τον συνδικαλιστικό φορέα της επιχείρησης, είτε με συμφωνία του εργοδότη και ένωσης προσώπων. Αν σε μία επιχείρηση εργάζονται περισσότεροι από είκοσι εργαζόμενοι η ένωση των προσώπων πρέπει να είναι τουλάχιστον το 25%, αν είναι λιγότεροι από είκοσι άτομα θα πρέπει να συμμετέχει στην ένωση προσώπων το 15%, δηλαδή τρία άτομα περίπου αν είναι είκοσι.

Άκουσα λοιπόν πριν πολλούς συναδέλφους από τον ΣΥΡΙΖΑ και τον κ. Τσακαλώτο κάποια στιγμή, ο οποίος αναρωτήθηκε αν με τη διευθέτηση, με το ελεύθερο αυτό ωράριο που δημιουργείται, με τις ευέλικτες αυτές μορφές εργασίας, αυξάνεται η παραγωγικότητα. Το ερώτημα αυτό το έθεσαν όλοι και ο κ. Τσακαλώτος προς τον Υπουργό Εργασίας, προς την Υφυπουργό, προς την Κυβέρνηση. Το ερώτημά μας είναι: αντί να το θέσουν προς εμάς γιατί δεν θέτουν το ίδιο ερώτημα προς τους Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ οι οποίοι το 2011 ψήφισαν τον ν.3986 και το άρθρο 42, το οποίο ορίζει ακριβώς αυτό, τη διευθέτηση του χρόνου εργασίας; Μάλιστα μία από τους Βουλευτές που ψήφισαν τότε το εν λόγω άρθρο ήταν και η κ. Ξενογιαννακοπούλου και είναι και κάποιοι άλλοι οι οποίοι δεν βρίσκονται αυτή τη στιγμή στην Αίθουσα. Και καταθέτω στα Πρακτικά την ονομαστική ψηφοφορία η οποία είχε γίνει τότε, για να δούμε ποιος έχει ψηφίσει τι.

Το ερώτημα που τίθεται είναι το εξής. Εντάξει, τότε το ψήφισαν, τώρα διαφωνούν κάποιοι που βρίσκονται σήμερα στον ΣΥΡΙΖΑ. Τα χρόνια κατά τα οποία ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν στην κυβέρνηση κι ενώ αυτή η διάταξη ήταν σε ισχύ, γιατί δεν την κατήργησε; Γιατί λοιπόν δεν κατήργησαν το ευέλικτο ωράριο, που σήμερα έρχονται και το χαρακτηρίζουν ως αντεργατικό; Γιατί δεν θέλουν να δώσουν το δικαίωμα σε έναν νέο φοιτητή ο οποίος αποφασίζει να κάνει ένα μεταπτυχιακό και αποφασίζει ότι κάποιες ώρες της εβδομάδας θέλει να δουλέψει περισσότερο γιατί κάποιες άλλες μέρες έχει μάθημα και θέλει να πάει να παρακολουθήσει τα μαθήματα στο μεταπτυχιακό του; Γιατί διαφωνούν με το να μπορεί μια μητέρα να μείνει κάποιες ώρες περισσότερες με το παιδί της, με τα παιδιά της ενδεχομένως και να δουλέψει κάποιες ώρες περισσότερο;

Στην πραγματικότητα, για να ξέρουμε τι λέμε, αυτό που έρχεται το σημερινό νομοσχέδιο και φέρνει είναι ότι μπορεί μόνο ο εργαζόμενος ακόμα και ατομικά να αλλάξει αυτή τη διευθέτηση του ωραρίου του, που μπορεί να συμφωνήσει απευθείας με τον εργοδότη του και να ξεπεράσει με αυτόν τον τρόπο τους εργατοπατέρες και τους επαγγελματίες συνδικαλιστές που θέλουν να εξαρτώνται οι εργαζόμενοι από αυτούς, για δικούς τους κομματικούς σκοπούς.

Πάμε όμως παρακάτω. Σας ακούμε να διαφωνείτε όμως και με το σύνολο του νομοσχεδίου. Διαφωνείτε λοιπόν με τη θέσπιση του πλαισίου τηλεργασίας και του δικαιώματος της αποσύνδεσης για τους εργαζόμενους, που δεν υπάρχει σήμερα κανένα τέτοιο πλαίσιο λειτουργίας; Διαφωνείτε με τη διεύρυνση των περιπτώσεων των άκυρων απολύσεων; Θα είναι άκυρη με αυτό το νομοσχέδιο μία απόλυση του πατέρα που για έξι μήνες μετά τη γέννηση του παιδιού του απολύθηκε. Θα είναι άκυρη η απόλυση των εργαζόμενων που δεν υπέκυψαν σε πίεση του εργοδότη τους για να υποβάλουν αίτημα διευθέτησης. Θα είναι άκυρη η απόλυση των εργαζόμενων σε καθεστώς που άσκησαν το δικαίωμα της αποσύνδεσης.

Διαφωνείτε με τη λήψη μέτρων για την αντιμετώπιση της βίας και της παρενόχλησης στους χώρους εργασίας; Διαφωνείτε με τη θέσπιση του πλαισίου προστασίας για τους εργαζόμενους σε ψηφιακές πλατφόρμες; Πάρα πολλοί νέοι εργάζονται σε ψηφιακές πλατφόρμες, εργάζονται ως delivery, εργάζονται σε πλατφόρμες που αφορούν τον τουρισμό και αυτή τη στιγμή δημιουργούμε ένα πλαίσιο προστασίας για αυτούς.

Τέλος, θέλω να σας ρωτήσω: διαφωνείτε με μια διάταξη η οποία είναι πάγιο αίτημα των εργατοτεχνιτών, η εξίσωση των αποζημιώσεών τους με εκείνες των υπαλλήλων; Και μία πρόταση που θα μπορούσε να γίνει ακόμα από το Υπουργείο είναι ότι θα πρέπει να εξετάσουμε αυτό να συνδυαστεί με τη βελτίωση και την πιστοποίηση των δεξιοτήτων των εργατοτεχνιτών.

Θα ήθελα να αναφερθώ για ένα λεπτό, κύριε Πρόεδρε, αν έχω την ανοχή σας, και στην ψηφιακή κάρτα εργασίας, μια σημαντική καινοτομία προς όφελος τόσο των εργαζομένων όσο και του ίδιου του εργοδότη. Η χρήση της θα βοηθήσει στην καταπολέμηση της μαύρης και υποδηλωμένης εργασίας, της εισφοροδιαφυγής και των αδήλωτων υπερωριών. Ο εργαζόμενος θα έχει την κάρτα του, θα τη χτυπάει όταν ξεκινά την εργασία του και όταν τελειώνει και το ίδιο θα κάνει και με τις υπερωρίες του. Με αυτόν λοιπόν τον τρόπο θα αμείβεται η πραγματική υπερωριακή απασχόληση. Η ψηφιακή κάρτα εργασίας καθιερώνεται ως το βασικό όργανο καταμέτρησης και ελέγχου της τήρησης του ωραρίου. Θα διασυνδέεται ηλεκτρονικά με το «ΕΡΓΑΝΗ II» όπου θα καταγράφεται κάθε μεταβολή του χρόνου εργασίας.

Η «ΕΡΓΑΝΗ» πρόκειται να αναβαθμιστεί εξάλλου και να μετεξελιχθεί ψηφιακά, ενώ θα είναι διαθέσιμη και μέσω του gov.gr. Θα χρηματοδοτηθεί από το Ταμείο Ανάκαμψης και θα προωθηθεί σε συνεργασία με το Υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης.

Τέλος, κλείνοντας, θέλω να πω τα εξής. Οι ρυθμίσεις του νομοσχεδίου δεν είναι ενάντια στον εργαζόμενο, όπως προσπαθεί η Αντιπολίτευση να περάσει στην κοινωνία. Λειτουργούν προς το συμφέρον του, διασφαλίζοντας την ισορροπία μεταξύ της επαγγελματικής και της ιδιωτικής του ζωής. Αντιμετωπίζουν προβλήματα και αποκαθιστούν αδικίες, ειδικά σε ό,τι αφορά τις γυναίκες και τους νέους ανθρώπους.

Οι συνθήκες εργασίας αλλάζουν, οι τεχνολογικές εξελίξεις εισάγουν νέες μορφές στην εργασία, όπως είναι η τηλεργασία. Η Ελλάδα, λοιπόν, σε όλο αυτό δεν μπορεί να μείνει στο παρελθόν και στα αναχρονιστικά στερεότυπα και συνθήματα της Αριστεράς, που πλέον δεν ανταποκρίνονται στις ανάγκες της εποχής. Εσείς επιλέγετε το παρελθόν. Εμείς επιλέγουμε να ακολουθήσουμε το μέλλον.

Σας ευχαριστώ.

 

Total
0
Shares
Previous Article

Συναντήσεις με φορείς του Δήμου Τροιζηνίας-Μεθάνων

Next Article

Κυριάκος Μητσοτάκης: Ιστορική στιγμή για την Ευρώπη και την Ελλάδα